अब्राहम लिंकन च्या प्रेरणेने
हंबीरराव रताळे - पाटलांचे त्यांच्या नातवाच्या मास्तरांना पत्र...
"मास्तर...!
आजपासून आमचा नातू
तुमच्या वर्गात बसणार हाय..!
त्यो घरी बसला काय
आन् तुमच्या वर्गात बसला काय,
आमाला दोनीपण सारकंच..!
पर त्यो घरी बसला तर तुमचा संसार कसा काय चालणार?
म्हून त्याला तितं
बसाया पाठूतो...!
तर सर्वात पैली गोष्ट म्हंजी - काय बी कम्प्लेट आली नाई पायजेल.
शाळंच्या पुस्तकात आसतं ते त्याला कुणीबी शिकवंल.
जे पुस्तकात न्हाय,
ते त्याला आलं पायजेल.
मानसानं आयुष्यात जोडधंदा केला पाह्यजे,
हे त्याला सांगा.
मंजी येक फेल गेलं तं दुसरं कामाला येतं.
साखर कारखाना तोटय़ात गेला तं हाताशी ब्यॅंक, पतपेढी पाह्यजे.
तुमी कसं, शाळेत शिकवता, शिकवण्या घेता,
एलायशीच्या पॉलिशा इकता आन् घरी पिको फाॅल बी करता, तसं..!
त्येला पैशाचं म्हत्व सांगा. पैसा गाठीशी बांधताना माणूस रंगांधळा झाला पाह्यजेल.
म्हंजी काळा काय आन् पांढरा काय, दोनी सारकंच ! पैशा - पैशामधी भेदभाव नको.
त्येला सांगा, शिक्शन घेण्यापेक्षा शिक्शन देणं हे मोठं हाय.
शिक्शन घेऊन फक्त घेणारा शाना होतो.
देल्यानं समाज शाना हुतो.
त्येला परीक्षेची आयड़या समजाऊन सांगा.
कोणत्या सेंटरवर परीक्षा दिली तं बिनभोबाट नक्कल करता यील,
त्येची म्हाईती कशी काढाची, पेपर तपासायला कुणाकडं गेले,
तपासणाऱ्याचा रेट काय,
रेट नसंल तं त्याचे नट-बोल्ट कसे कसाचे,
हे समदं जनरल नालेज कुठनं मिळवायचं,
ह्येचे त्येला धडे द्या.
त्येला सांगा- जगात दोन टाईपची माणसं अस्त्यात. जगातली मोठी मोठी बूकं वाचून हुषार होणारे आन् अशा हुषार माणसांना आपल्या पदरी ठिवणारे.
माणसानं हुषार होण्यापेक्षा हुषारांना पदरी ठिवणारं व्हावं!
त्येला ह्या देशाईषयी सांगा. त्येला सांगा- हा देश महान हाय,
पर तू त्येचा फार इचार करू नगंस.
तू इचार केल्यानं काय देश आणखी महान होणार न्हाय. देशाला महान म्हणणं ही बी एक फॅशन आसती;
तवा त्यात फार येळ घालवू नगंस..!!
त्येला शिकवा,
का जगण्याची रीत काय आसती..
लोकशाही काय आसती.
जास्तीत जास्त लोक ज्येच्या बाजूनं उभं ऱ्हात्यात ती गोष्ट चांगली,
आसं लोकशाही सांगते.
पण या लोकांना जुलमानं, जबरीनं उभं केलं, का ते सोताच उभे राह्यले, ह्ये तपासण्याच्या फंदात लोकशाही कदीच पडत न्हाय.
तिनं पडू बी न्हाय !
रस्त्यात सापडलेल्या रुपयापेक्षा म्हेणतीनं कमावलेलं धा पैसं मोठं आसत्यात,
आसलं काही त्याला शिकवू नगंसा.
धा पैसं कमावलं आन् रुपया सापडला तर आपली टोटल वाढते,
ह्ये त्येच्या लक्षात आणून द्या.
रस्त्यात रुपया सापडला ह्येचा आर्थ त्यो निट बगून चालतो.
त्येचं त्येला हे फळं मिळालं, आसं समजवा!
माझा नातू ईतभर हाय
आन् तुमाला मी हातभर गोष्टी सांगतूया,
आसं तुमाला वाटलं,
पर माणूस ईतभर आसल्यापासूनच त्येच्या कानावर हिताच्या गोष्टी बी पडल्या पायजेल.
तो हातभर झाला की हाताभाईर जातो.
तवा हे समदं ध्यानात ठिवा.
माजा नातू तसा हुशार हाय.
त्यो तुमच्यावर ध्यान ठेवणार हायेच.
तुमीबी त्येच्यावर ध्यान ठेवा.
आता येतो..!!"
तुमचाच -
हंबीरराव रताळे - पाटील ...!
हंबीरराव रताळे - पाटलांचे त्यांच्या नातवाच्या मास्तरांना पत्र...
"मास्तर...!
आजपासून आमचा नातू
तुमच्या वर्गात बसणार हाय..!
त्यो घरी बसला काय
आन् तुमच्या वर्गात बसला काय,
आमाला दोनीपण सारकंच..!
पर त्यो घरी बसला तर तुमचा संसार कसा काय चालणार?
म्हून त्याला तितं
बसाया पाठूतो...!
तर सर्वात पैली गोष्ट म्हंजी - काय बी कम्प्लेट आली नाई पायजेल.
शाळंच्या पुस्तकात आसतं ते त्याला कुणीबी शिकवंल.
जे पुस्तकात न्हाय,
ते त्याला आलं पायजेल.
मानसानं आयुष्यात जोडधंदा केला पाह्यजे,
हे त्याला सांगा.
मंजी येक फेल गेलं तं दुसरं कामाला येतं.
साखर कारखाना तोटय़ात गेला तं हाताशी ब्यॅंक, पतपेढी पाह्यजे.
तुमी कसं, शाळेत शिकवता, शिकवण्या घेता,
एलायशीच्या पॉलिशा इकता आन् घरी पिको फाॅल बी करता, तसं..!
त्येला पैशाचं म्हत्व सांगा. पैसा गाठीशी बांधताना माणूस रंगांधळा झाला पाह्यजेल.
म्हंजी काळा काय आन् पांढरा काय, दोनी सारकंच ! पैशा - पैशामधी भेदभाव नको.
त्येला सांगा, शिक्शन घेण्यापेक्षा शिक्शन देणं हे मोठं हाय.
शिक्शन घेऊन फक्त घेणारा शाना होतो.
देल्यानं समाज शाना हुतो.
त्येला परीक्षेची आयड़या समजाऊन सांगा.
कोणत्या सेंटरवर परीक्षा दिली तं बिनभोबाट नक्कल करता यील,
त्येची म्हाईती कशी काढाची, पेपर तपासायला कुणाकडं गेले,
तपासणाऱ्याचा रेट काय,
रेट नसंल तं त्याचे नट-बोल्ट कसे कसाचे,
हे समदं जनरल नालेज कुठनं मिळवायचं,
ह्येचे त्येला धडे द्या.
त्येला सांगा- जगात दोन टाईपची माणसं अस्त्यात. जगातली मोठी मोठी बूकं वाचून हुषार होणारे आन् अशा हुषार माणसांना आपल्या पदरी ठिवणारे.
माणसानं हुषार होण्यापेक्षा हुषारांना पदरी ठिवणारं व्हावं!
त्येला ह्या देशाईषयी सांगा. त्येला सांगा- हा देश महान हाय,
पर तू त्येचा फार इचार करू नगंस.
तू इचार केल्यानं काय देश आणखी महान होणार न्हाय. देशाला महान म्हणणं ही बी एक फॅशन आसती;
तवा त्यात फार येळ घालवू नगंस..!!
त्येला शिकवा,
का जगण्याची रीत काय आसती..
लोकशाही काय आसती.
जास्तीत जास्त लोक ज्येच्या बाजूनं उभं ऱ्हात्यात ती गोष्ट चांगली,
आसं लोकशाही सांगते.
पण या लोकांना जुलमानं, जबरीनं उभं केलं, का ते सोताच उभे राह्यले, ह्ये तपासण्याच्या फंदात लोकशाही कदीच पडत न्हाय.
तिनं पडू बी न्हाय !
रस्त्यात सापडलेल्या रुपयापेक्षा म्हेणतीनं कमावलेलं धा पैसं मोठं आसत्यात,
आसलं काही त्याला शिकवू नगंसा.
धा पैसं कमावलं आन् रुपया सापडला तर आपली टोटल वाढते,
ह्ये त्येच्या लक्षात आणून द्या.
रस्त्यात रुपया सापडला ह्येचा आर्थ त्यो निट बगून चालतो.
त्येचं त्येला हे फळं मिळालं, आसं समजवा!
माझा नातू ईतभर हाय
आन् तुमाला मी हातभर गोष्टी सांगतूया,
आसं तुमाला वाटलं,
पर माणूस ईतभर आसल्यापासूनच त्येच्या कानावर हिताच्या गोष्टी बी पडल्या पायजेल.
तो हातभर झाला की हाताभाईर जातो.
तवा हे समदं ध्यानात ठिवा.
माजा नातू तसा हुशार हाय.
त्यो तुमच्यावर ध्यान ठेवणार हायेच.
तुमीबी त्येच्यावर ध्यान ठेवा.
आता येतो..!!"
तुमचाच -
हंबीरराव रताळे - पाटील ...!
